تشکر از مسؤولان موسیقی کشور بابت فراری دادن «محمدرضا شجریان»
- 82 views
- تیر ۶م, ۱۳۹۰
- فرهنگ و هنر
-
با گذشت یک سال و اندی از درخواست برای انتشار آلبوم جدید محمدرضا شجریان، نه تنها مجوزی برای این آلبوم منتشر نشده، که دیگر خبری از همان معدود کنسرت های داخلی او در ایران نیست و شرایطی رقم خورد تا برخی هنرمندان متوسط ایران نتوانند در کشور ادامه فعالیت دهند و راهی دیار غربت شوند، این بار برای چهره ای شهیر رقم می خورد و پالس های غیرمستقیمی برای او فرستاده می شود که عرصه برایش تنگ تر از این خواهد شد. اما آیا خارج نشین شدن نخبگان ایرانی از جمله شجریان به نفع ایران است یا آب ریختن به آسیاب دشمنان این مملکت خواهد بود؟
به گزارش سرویس فرهنگی هنری «آینده»؛ شاخص ترین خواننده موسیقی سنتی در قید حیات ایران، جدی ترین رفتارهایش که جنبه سیاسی داشت، به سال ۱۳۵۷ باز می گردد که از همکاری با رادیو تلویزیون وقت کناره گیری کرد و با خواندن آهنگ های تاثیرگذاری با انقلابیون همراهی کرد؛ آهنگ هایی که در سالگردهای انقلاب مردمی ایران از صداوسیما پخش می شد و یاد آن ایام گرامی داشته می شد و البته در طول این سال ها «محمدرضا شجریان» در قبال مسائل سیاسی سکوت پیشه کرده بود و در این عرصه اظهارات جدی انجام نمی داد و بر همین اساس احساس خطری توسط نهادهای مسئول از جانب این استاد تصور نمی شد.
در مقاطعی فضا آنچنان مطلوب شد که در کنار دعوت چهره های مطرح موسیقی سنتی در برنامه های تخصصی موسیقی رسانه ملی که هم اکنون جز خاطره، اثری از آنها باقی نمانده، استاد شجریان در زمان ریاست لاریجانی به تلویزیون آمد و در برنامه تحویل سال ۱۳۷۳ به واسطه آنکه نمایش ساز در تلویزیون ممنوع است، حاضر شد بدون حضور نوازندگان در کنارش و مقابل دوربین بخواند و به واسطه همین اقدام مورد شماتت برخی نوازندگان از جمله پرویز مشکاتیان قرار گرفت، که آن را یکی از کوتاهی ها و کم لطفی های استاد خواند و منتقدان استاد با این برنامه، شدیدترین حملات را نسبت به او انجام دادند با این ادعا که شجریان به ساز و نوازنده اهمیتی نمی دهد!
شجریان در آن دوران نشان داد دشمن نظام نیست و اگرچه انتقاداتی دارد، اما به این چهارچوب قائل است و انتشار آلبوم های گوش نوازش در آن سالها و پس از آن نیز نشان داد این فضا را پذیرفته و برای مردمش همچنان در داخل کشور می خواند تا آنکه بالاخره فضای ملهتب سال ۸۸ رقم خورد؛ فضایی که برخی هنرمندان در عوض پیوستن به دیگران در سکوت، ترجیح دادند نسبت به آنچه در حال وقوع است ابراز نگرانی کرده و نگرانی هایشان را نیز علنی کردند. شاخص ترین این هنرمندان محمدرضا شجریان بود که به بیان مسائلی پرداخت که جنبه سیاسی داشت؛ مسائلی که جدی ترین آنها درخواست برای عدم پخش آثارش از صداوسیما به جز ربنا بود که البته صداوسیما در عوض تلاش برای آشتی دادن استاد، همان ربنا را هم پخش نکرد و او همچون مجید مجیدی بایکوت شد!
شجریان پدر به همین دلیل مورد هجمه های جدی قرار گرفت و از سوی رسانه های مختلف به انحاء مختلف تلاش شد چهره اش تضعیف شود و وقتی نتوانستد به صدایش ایرادی وارد کنند، سازهایش را غیراستاندارد معرفی کرده و فردی که از جوانی ساز می ساخته را به استهزا گرفتند. با این حال شجریان که در آن دوران، آلبوم «رندان مست» را منتشر کرده بود، با اقبال چشمگیری مواجه شده بود و بسیاری که تاکنون یک آلبوم موسیقی اصل (Original) خریداری نکرده بودند، به واسطه فضایی که شکل گرفته بود در حمایت از استاد و پاسخ به حملاتی که آن روزها انجام می شد، به خریداری «رندان مست» پرداختند تا این آلبوم چندین مرتبه با تیراژهای قابل توجه بازنشر و بازپخش شود و مخالفان دریابند حذف شجریان به شکل چکشی امکان ندارد و فضای افکار عمومی چنین امکانی را به وجود نمی آورد.
پس از آن جوی شکل گرفته که متاسفانه چنین استنباط شود، عده ای به شکلی نرم درصدد کمرنگ ساختن نقش شجریان ها و به طور خاص شجریان پدر هستند و مصداق بارز این اتفاق عدم ارائه مجوز برای آلبوم جدید محمدرضا شجریان بود. «مرغ خوشخوان» که یک سال و اندی است در صف دریافت مجوز انتشار است، به نوعی بخش دوم «رندان مست» است و یادآور تصنیفی است که در سال ۱۳۸۷ همراه گروه شهناز در سالن وزارت کشور اجرا کرد، تاییدیه قسمتهای مختلف ارشاد مانند شورای تایید ترانه را دریافت کرده اما هنوز اثری از برگه مجوز انتشار آلبوم جدید شجریان نیست تا از سوی مدیربرنامه استاد اعلام شود، تا صدور مجوز آلبوم، این آثار در خارج از کشور انتشار خواهد یافت و یا توسط شرکت «دلآواز» به صورت آنلاین فروخته می شود.
در خصوص برگزاری کنسرت تازه استاد شجریان نیز در داخل کشور هنوز مجوزی صادر نشده و پیگیری ها برای صدور مجوز برگزاری کنسرت تازه با حضور گروه شهناز به نتیجه نرسید تا تور کنسرت های اروپایی به راه بیفتد و ایرانی جماعت از شنیدن صدای شاخص ترین استاد زنده موسیقی سنتی ایران محروم شود و عملاً به او پالس داده شود که دیگر امکان فعالیت رسمی موسیقی اش در ایران فراهم نمی شود و بهتر است قید ادامه حضور در ایران را بزند. اما شجریان همچنان می گوید قصد ندارد خارج نشین شود و به اروپا یا آمریکا مهاجرت کند و او قصد ندارد در برابر فشارها، بدترین انتخاب را داشته باشد و روزگاری که تلویزیون محل اجرای قطعات خالطوری (کافه لاله زاری) توسط خوانندگانی که بعضاً در سطح شاگرد شاگرد شجریان هم نیستند، شده، جلای وطن کند و عملاً تلاش ها برای فراری دادن او ناکام ماند.
در این اوضاع و احوال ضمن تشکر از مسئولان صداوسیما و موسیقی کشور بابت فراری دادن عملی «محمدرضا شجریان» از طریق عدم صدور مجوز برای فعالیت رسمی استاد در کشور، تنها باید از مسئولان پرسید خارج نشین کردن این استاد موسیقی که جوایز متعددی برای اعتلای فرهنگ و موسیقی ایرانی از نهادهای بین المللی دریافت کرده که شاخص ترین شان اعطای جایزه بین المللی پیکاسو از سوی یونسکو به دلیل شناساندن فرهنگ و هنر بوده، به سود ایران و در راستای منافع مملکت خواهد بود یا به سوی دشمنان ایران که وقتی در داخل کشور تریبونی در اختیار نخبگان قرار نمی گیرد، تمام تریبون هایشان را برای بهره برداری از این نخبگان مقابل ایشان قرار می دهند؟
آیا با پاسخ به این پرسش که کاملاً روشن است، در برخورد با شجریان ها تجدیدنظر می شود و درصدد حفظ این چهره موسیقایی و دیگر چهره های شاخص از این دست هستند با وجود انتقاداتشان، همتی گمارده می شود یا با او نیز همچون ناصر حجازی برخورد کرده و خدای نکرده پس از درگذشتش، او را در خواهیم یافت؟ اگر شیوه دوم انتخاب شود، تکلیف همایون و مژگان شجریان که به خصوص همایون جا پای پدر گذاشته و به سادگی قابل حذف از صحنه موسیقی نیستند، چه خواهد شد و آیا آنها هم باید همراه پدر، میان گوشه نشینی و خارج نشینی یکی از انتخاب کنند؟ انشاءالله که راهکار نخست نزد بزرگان قوم مورد توجه قرار می گیرد و شجریان ها حفظ می شوند تا امید دشمن در بهره برداری از سرمایه های ایران برای ضربه به ایران ناامید شود و دیگر نیازی به پاسخ به این پرسش ها نباشد
منبع:سرویس فرهنگی هنری «آینده»
گردآوری:گروه اینترنتی کلیشه
برچسب ها : اخبار جدید در مورد شجریان تشکر از مسئولان موسیقی فرار شجریان محمدرضا شجریان
